Πως ένα μηδενικό κατατρόπωσε έναν Άσσο

Το μηδενικό ένιωθε μεγάλη απογοήτευση από τη ζωή του. Το όνειρο του πάντα ήταν να γίνει ηγέτης, να το ακολουθούν πλήθη.  Αντί για αυτό όμως, δεν μπορούσε να βρει ούτε ταίρι. Κανένας δεν του έδινε σημασία, δεν ήθελε να πάει μαζί του σε ότι και αν  ξεκινούσε, γιατί όλοι φοβόταν πως πίσω από αυτό θα έχαναν την  αξία τους. Δεν άντεχε πια την ουσία της ίδιας τους της ύπαρξης, ένιωθε ένα τίποτα.

Ο μεγάλος αντίζηλος του ο Άσσος  ήταν πάντα πρώτος στην σειρά και όλοι τον θαύμαζαν και μιλούσαν γι’ αυτόν. Ήταν πολύ δημοφιλής και  όλοι οι άλλοι αριθμοί,  ακόμα και αν ήταν μεγαλύτεροι του πολύ, λέγανε με χαρά ότι ήταν παράγωγα του και είχαν την αίσθηση πως κάτι τους ενώνει μαζί του!  Ενώ με το μηδενικό δεν βρίσκανε καμία σχέση.

Αυτές οι σκέψεις γυρνούσαν στο μυαλό του μηδενικού και το τρέλαιναν.

Είχε προσπαθήσει στο παρελθόν να κάνει κάτι για να ανατρέψει αυτή τη κατάσταση. Προσπάθησε πολλές φορές να σταθεί μπροστά από το 1 και να γίνει 01 αλλά τίποτα δεν άλλαζε. Το 1 διατηρούσε αναλλοίωτη την αξία του και το μηδέν ήταν σαν να μην υπήρχε.

Δοκίμασε να φέρει τους φίλους του. «Αν μαζευτούμε πολλά μηδενικά μπροστά από αυτόν τον καταραμένο άσσο, ίσως του μειώσουμε επιτέλους την αξία και δείξουμε την δύναμη μας» σκέφτηκε με ελπίδα. Άρχισαν λοιπόν να καταφθάνουν τα μηδενικά από παντού και να έρχονται με κάθε τρόπο.

Το αποτέλεσμα το ίδιο. Όσα μηδενικά και να συσσωρευτήκαν μπροστά από τον άσσο, η αξία του παρέμεινε αναλλοίωτη και τα μηδενικά εξακολουθούσαν να έχουν μηδενική αξία.

Μετά του ήρθε μια άλλη ιδέα.  Να βάλει  κόμμα μπροστά από τη μονάδα, και τον εαυτό του μπροστά από το κόμμα. Αυτή η σκέψη το γέμισε με ικανοποίηση.

Και όντως, με αυτή του την κίνηση έγινε 0,1. Επιτέλους, είχε καταφέρει  να αυξήσει την αξία του,  έστω και λίγο. Όμως, αυτή η αλλαγή ήταν πολύ μικρή και γρήγορα απογοητεύτηκε πάλι. Το μόνο που πέτυχε ήταν να κλέψει λίγη από την δόξα του  άσσου.

Και όταν πάλι φώναξε τα υπόλοιπα μηδενικά να τον βοηθήσουν, όσο περισσότερα μαζεύονταν, τόσο έπεφτε η αξία τους.

Αφού πλέον δεν του έμεινε καμία άλλη επιλογή, αποφάσισε να κάνει το αντίθετο από όσα τόσο καιρό προσπαθούσε. Αντί να επιδιώκει να μπει μπροστά, είπε να δοκιμάσει να κάτσει μια φορά πίσω από τον άσσο. Στην αρχή μπήκε εκεί παρέα με το κόμμα, όμως διαπίστωσε πως δεν άλλαζε τίποτα απολύτως.  Οπότε έφυγε πάλι στεναχωρημένο. Το κόμμα όμως, εάν δεν υπήρχαν δυο νούμερα να μπει ανάμεσα τους, δεν είχε κανέναν ρόλο. Και αναγκαστικά έπρεπε να αποχωρήσει κι αυτό. Τότε σκέφτηκε το μηδενικό να ξαναδοκιμάσει να κολλήσει πίσω από την μονάδα και ανακάλυψαν κάτι εντυπωσιακό. Η αξία ενός «άσσου» δεκαπλασιάστηκε! Χάρης σε ένα μηδενικό. Το είδαν και τα άλλα νούμερα και ήθελαν όλα να δοκιμάσουν το ίδιο. Το ίδιο κόλπο έπιανε σε όλα. Ξαφνικά τα μηδενικά γίνανε περιζήτητα. Όσο περισσότερα κατάφερνε ένας αριθμός να μαζέψει, τόσο πιο μεγάλος και τρανός γινόταν.

Κανένας δεν ασχολούνταν πλέον έντονα  με τον άσσο. Καλός και ιδιαίτερος, αλλά δεν μπορούσε να προσφέρει και πολλά σε κανέναν. Και είχε πάντα ένα μεγάλο μειονέκτημα. Ήταν μοναχικός. Μπορεί να ταίριαζε σε κάθε αριθμό και να μπορούσαν όλοι να κάνουν μαζί του κάθε πράξη, αλλά αυτό συνέβαινε όταν ήταν μόνος του. Όταν μαζεύονταν πολλοί άσσοι υπήρχε πάντα μπέρδεμα. Όπως, όταν έπρεπε να μοιράσεις κάτι με το μηδέν. Αλλά το μηδέν έμαθε τελικά να ακολουθεί, ενώ ο άσσος ήταν πολύ περήφανος για να κάνει κάτι τέτοιο. Και έτσι, όταν χάρης στο μηδέν κατάλαβαν όλοι οι άλλοι, πόση αξία μπορούν να έχουν ενωμένοι, γυρίσανε την πλάτη στον άσσο, που μπορεί να μην έχασε τη λάμψη του, αλλά όλοι συνειδητοποίησαν πως πιο σημαντικός είναι αυτός που μπορείς να αξιοποιήσεις και να προσφέρει πολλά στους υπόλοιπους, παρά εκείνος που απλά σε εντυπωσιάζει με τις ιδιότητες του.

Όταν λοιπόν ήρθε η στιγμή να διαλέξουν κάποιον εκπρόσωπο, προτίμησαν κάποιον που θα τους υπηρετεί ταπεινά και θα μπορεί να τους προσφέρει πολλά, παρά κάποιον που θα αστράφτει στα μάτια τους, αλλά θα τους δίνει λίγα και θα θέλει πάντα να βρίσκεται μπροστά και πάνω από αυτούς.  Και έτσι θριάμβευσε τελικά, αυτό που τόσο απαξιωτικά ονόμαζαν όλοι «μηδενικό».