Ο Λάκης και η αισθητική που μας αξίζει

Κάθε κρίση έχει την αισθητική που την εκφράζει. Το κραχ του ’29 γέννησε έναν Μπρεχτ. Το δικό μας έναν Λάκη. Ίσως όμως το ’29 να μην εκτιμούσαν, οι σύγχρονοί του, τον Μπρεχτ όπως εμείς σήμερα, που το πέρασμα του χρόνου απέδειξε ότι η λάμψη του χρυσού είναι αιώνια. Ίσως κάποια στιγμή, μετά από δεκαετίες, ο Λάκης να αναγνωριστεί για το ταλέντο και την προσφορά του. Είχα καιρό να παρακολουθήσω εκπομπή του. Μπορεί και πάνω από ένα χρόνο. Ποτέ δεν μου άρεσε το «Τσαντίρι». Βλέπεις, έχω πάψει από καιρό να γελάω με αστεία με γιαγιάδες ή κλανιές ή ακόμα με γιαγιάδες που κλάνουν, έχω βαρεθεί να αισθάνομαι υποχρεωμένος να μπω στο παιχνίδι των διάφορων προσωπικοτήτων της trash tv, (έστω και από το ρόλο του υπεράνω, του κριτή, του γαμάτου και ψαγμένου τηλεθεατή) που ο Λάκης φροντίζει να βάζει στο σπίτι μας κάθε βδομάδα, με έχουν κουράσει τα γεμάτα κενό οργισμένα λογύδρια του, έχω σιχαθεί αυτό το deja-vu που μου προκαλούν ορισμένες ατάκες που έχω ακούσει ή διαβάσει αλλού και τις αντιγράφει στυγνά. Με λίγα λόγια, ο Λάκης δεν βγάζει πια γέλιο. Δόξα τω… διαδίκτυω μπορείς σήμερα να βρεις τρομερά πράγματα, αυθεντικά αστεία ή σατιρικά με τα οποία θα γελάσεις ή θα προβληματιστείς, χωρίς αυτός που τα μεταφέρει να μιλάει για τον εαυτό του σε τρίτο ενικό: «Η ΣΑΤΙΡΑ».

Έβλεπα σήμερα στο Τσαντίρι ένα παράξενο σκετς. Ο Καλυβάτσης gay (ας σταματήσει πια αυτό το στερεότυπο, έπαψε να είναι αστείο από καιρό) ντυμένος με την ναζιστική σημαία, ο Λαζόπουλος φυλακισμένος ντυμένος με στολή της Βέρμαχτ και ο Ζουγανέλης σε ρόλο Ότο Ρεχάγκελ, επίσης ντυμένος ναζιστικά. Οι διάλογοι που ακολούθησαν ήταν ένα κράμα στερεότυπης και κουραστικά επαναλαμβανόμενης μανιέρας, με ολίγη από σάτιρα καφενείου, και μπόλικο ντανταϊσμό. Το πράγμα δεν τραβούσε. Πόσο να γελάσεις με μια «αδερφή» που εκφράζει την σύγχρονη Ελλάδα που υποφέρει από την νέα ναζιστική Γερμανία; (τίποτα πιο πρωτότυπο δεν μπορούσες να σκεφτείς ρε Λάκη;)

Όμως ας αφήσουμε το «καλλιτεχνικό» μέρος του σκετς και ας πιάσουμε λίγο το πολιτικό:

Οι Γερμανοί θέλουν να μας πηδήξουν, να μας στήσουν στα τέσσερα. Εμείς είμαστε αδερφές, κραγμένες, αλλά παρόλα αυτά δεν θέλουμε να μας πηδάνε οι Γερμανοί. Ταυτόχρονα αποθεώνουμε τους Κύπριους που είπαν «νάιν» και που για αυτό τους πήδηξαν οι Γερμανοί, οι οποίοι πήδηξαν και εμάς γιατί τους είπαμε «γιαααα». Μέχρι στιγμής το συμπέρασμα είναι πως ό,τι και να πεις στους Γερμανούς θα σε πηδήξουν.

Άρα πρέπει κι εμείς να ξυπνήσουμε και να τους πούμε «νάιν», για να μας πηδήξουν όπως τους Κύπριους μάλλον, γιατί πιθανόν στο πολιτικό υποσυνείδητο του Λάκη οι Γερμανοί να είναι σαν τους βιαστές που αφού δεν μπορείς να τους αποφύγεις πρέπει να τους απολαύσεις.

Αυτό το κενό νοήματος παραλήρημα ομοφοβικής σάχλας, δεν ήρθε από το πουθενά. Πηγάζει απευθείας από την πολιτική σκέψη του Λάκη, η οποία όσο διαρκεί η κρίση αποδεικνύεται και πιο νηπιακή. Μέχρι τώρα είχαμε μπόλικη αντι-Μέρκελ, η οποία διανθιζόταν με πολύ από «χαζό Γιωργάκη», λίγο «κλέφτες πολιτικούς», αρκετές δόσεις «κακής Αριστεράς που δεν τα βρίσκει», λίγο «πλατεία» και γαρνίρισμα με συνομωσιολογίες. Τώρα ξαφνικά, λίγες ημέρες μετά τα πανηγύρια για την…κυπριακή αντίσταση και αφού τελικά οι αντιστασιακοί δεν μας βγήκαν και πολύ αντιστασιακοί, ο Λάκης ξαναβάζει απέναντί του την Άνγκελα Μέρκελ και την ξεσκίζει. Τρία χρόνια κρίσης και ο Λάκης δεν έμαθε τίποτα. Ούτε όταν τον πρόδωσε ο Ολάντ, οι Ρώσοι, οι Αγανακτισμένοι, το καλό ΠΑΣΟΚ που θα μας έσωζε από το κακό ΠΑΣΟΚ, ο Κουβέλης, και όποιος άλλος κατά καιρούς έγινε το ποιητικό αίτιο μιας από μηχανής λύσης που θα ερχόταν από ένα απροσδιόριστο μέλλον να μας λυτρώσει από μια απροσδιόριστη κρίση.

Το επίπεδο της αισθητικής, της τέχνης και του πολιτισμού είναι δεμένο με το επίπεδο της ταξικής πάλης. Όσο «ξύλινο», «παλαιολιθικό» και ξεπερασμένο κι αν ακούγεται. Οι Μπρεχτ, οι Λόρκες, οι Θεοδωράκηδες, οι Ξυλούρηδες και οι Ρίτσοι δεν βγήκαν από μόνοι τους, δεν έπεσαν από τον ουρανό. Γεννήθηκαν καλλιτεχνικά σε εποχές ταραγμένες άρα και έντονες. Η ένταση τράβηξε στα άκρα το ταλέντο τους και έγινε το καλούπι για να σμιλευτούν τραγούδια, ποιήματα, θεατρικά με την πραγματική ζωή των πραγματικών ανθρώπων. Η σημερινή εποχή έχει φορέσει έναν κιτς τηλε-μανδύα πάνω στα πάντα. Ο Λάκης είναι το αποτέλεσμα μιας χρόνιας καλλιέργειας ηλιθιότητας από την οποία αν δεν απαλλαγούμε θα μας κάνει ένα με αυτήν πιο γρήγορα κι από την κλανιά της γριάς. 

ΠΗΓΗ: www.realpolitics.gr

Έρχεται το αυτοκίνητο από φύκια

Μία οικολογική και πρακτική λύση για την κατασκευή οχημάτων και την παραγωγή καυσίμων μελετούν Αμερικανοί επιστήμονες. Όπως ισχυρίζονται, βρήκαν τρόπο να παράγουν νανοκυτταρίνη από.. φύκια!

Η νανοκυτταρίνη είναι ένα θαυματουργό υλικό, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή αυτοκινήτων, κτιρίων, αεροπλάνων αλλά και καυσίμων. Τα υλικά που έχουν ως βάση τη νανοκυτταρίνη είναι πιο δυνατά από το ατσάλι και σκληρότερα από το κέβλαρ, γεγονός που καθιστά επιτακτική την μαζική παραγωγή της.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τέξας, ισχυρίζονται ότι βρήκαν τη λύση για τη μαζική παραγωγή, δημιουργώντας κυτταρίνη από φύκια χρησιμοποιώντας οξικά βακτήρια.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας, δρ. Μάλκομ Μπράουν. «Αυτός ο τύπος βακτηρίων είναι ο αποδοτικότερος παραγωγός κυτταρίνης παγκοσμίως, πολύ πιο αποδοτικός από τα δέντρα ή το βαμβάκι. Όταν ολοκληρώσουμε το προϊόν θα έχουμε επιτύχει σύνθεση κυτταρίνης σε τεράστιο επίπεδο της παγκόσμιας κλίμακας»

Πηγή: www.iefimerida.gr

Μια φορά και έναν καιρό δεν έφταιγε κανένας...

Μια φορά κι έναν καιρό, δύο φίλοι, ένοικοι στην ίδια πολυκατοικία, στην οποία διαχειριστής είναι ο κος Λαμογιόπουλος, συζητούν μεταξύ τους:

κος Πολίτης: Είπες του διαχειριστή να βάλει επιτέλους πυροσβεστήρες στην πολυκατοικία;
κος Βολεψιάδης: Αφού του το είπες εσύ.
Π: Όλοι πρέπει να τον πιέσουμε, γιατί δεν τον βλέπω πολύ πρόθυμο. Καλά, οι υπόλοιποι δεν ανησυχείτε;
Β: Εντάξει μωρέ, μην είσαι μίζερος. Είχαμε κι έξοδα τον τελευταίο καιρό.
Π: Δηλαδή οι τουλίπες στον κήπο και τα καινούργια φαναράκια είναι πιο σημαντικά από την ασφάλειά μας;
Β: Αμάν ρε συ! Σκέτη καταστροφή είσαι. Τι θέλεις τώρα;
Π: Μα δεν σας καταλαβαίνω. Γιατί ποτέ δεν διαμαρτύρεστε όταν κάνει ατασθαλίες; Τον φοβόσαστε;
Β: Δεν τον φοβόμαστε. Αλλά, να! Είναι εξυπηρετικός άνθρωπος και έχει διασυνδέσεις παντού. «Καθάρισε» με τους ημιυπαίθριους και γλιτώσαμε τα πρόστιμα, βρήκε άκρη με τον Δήμο και αφήνουμε τα αυτοκίνητα απέναντι, φρόντισε για τη μονοδρόμηση μπροστά στο σπίτι μας και γλιτώσαμε τη φασαρία. Έχει σκιστεί ο άνθρωπος.

Λίγους μήνες μετά, ένα βραχυκύκλωμα γίνεται η αιτία να τυλιχτεί η πολυκατοικία στις φλόγες. Μόλις που πρόλαβαν οι ένοικοι να βγουν έξω. Ο Βολεψιάδης πανικόβλητος, αρπάζει από τον γιακά τον Λαμογιόπουλο:
Β: Μας κατέστρεψες αλήτη! Ούτε ένας πυροσβεστήρας δεν βρέθηκε πουθενά. Πάει η περιουσία μας, πάει το μέλλον των παιδιών μας!
Εκείνη την ώρα εμφανίζεται ένας άλλος ένοικος, ο κος Πονηράκης.
ΠΟΝ: Για τον πυροσβεστήρα λες; Εδώ ο σιχαμένος είχε στήσει κομπίνα με τον ηλεκτρολόγο και σε κάθε επισκευή έβαζε άχρηστα, μεταχειρισμένα υλικά για να τσεπώνουν τα καινούργια. Με τον υδραυλικό τα ίδια. Με τον συντηρητή του ασανσέρ επίσης. Κάθε φορά που έμπαινα στο ασανσέρ έκανα τον σταυρό μου.
Β: Τι λες μωρέ; Και γιατί δεν είπες τίποτα;
ΠΟΝ: Νόμιζα πως το ξέρατε.
Μαζεύτηκαν και οι υπόλοιποι. Έβριζαν, έφτυναν και χαστούκιζαν τον διαχειριστή, ενώ η φωτιά είχε φουντώσει και «έγλειφε» ήδη το διπλανό κτίριο. Ο κ. Πολίτης επιστρέφει εκείνη την ώρα από τη δουλειά του και βλέπει έντρομος το θέαμα.
Π: Τι στην ευχή κάνετε εδώ μαζεμένοι; Πού είναι η πυροσβεστική;
Εκείνοι όμως, δεν άκουγαν τίποτα. Ούρλιαζαν όλοι μαζί, ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι εναντίον του Λαμογιόπουλου. Ο κος Πολίτης καλεί την πυροσβεστική. Η φωτιά σβήνει, αλλά η ζημιά είναι μεγάλη.

Συμφωνούν όλοι να ορίσουν έναν υπηρεσιακό διαχειριστή, που θα αναλάβει τις επισκευές. Ένας προτείνει τον Πολίτη. «Α, όχι αυτόν» αναφώνησαν οι περισσότεροι. «Αυτός είναι γκαντέμης! Είχε λυσσάξει με αυτούς τους πυροσβεστήρες και να τι πάθαμε!» Κι έτσι, προτίμησαν τον Πονηράκη, που είχε το θάρρος να ξεσκεπάσει τις ρεμούλες του Λαμογιόπουλου.
Μάζεψε, λοιπόν, μαστόρια και συνεργεία και εκείνοι του είπαν «τόσα θέλουμε». Η ζημιά μεγάλη, ο λογαριασμός υπερβολικά μεγάλος. Αλλά οι επισκευές έπρεπε να γίνουν αμέσως, γιατί αλλιώς η πολυκατοικία θα κατέρρεε. Λόγω της θλιβερής κατάστασης και επειδή μια πιθανή κατάρρευση θα είχε συνέπειες για όλη τη γειτονιά, τα μαστόρια συμφώνησαν να χρηματοδοτήσουν τις επισκευές και να πληρώνονται με δόσεις σε βάθος χρόνου. Με την προϋπόθεση πως οι ένοικοι θα ήταν συνεπείς στις πληρωμές τους. Ξεκίνησε λοιπόν το έργο ο Πονηράκης, έχοντας την ελπίδα πως όλο και κάποιος «φιλικός» μάστορας θα ήταν πρόθυμος να του εξασφαλίσει και κάποιο κέρδος για τον κόπο του.
Οι ένοικοι τώρα, μόλις είδαν τον λογαριασμό, έπαθαν αποπληξία! Έπρεπε να δώσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για αυτή τη ρημάδα την επισκευή. Πλήρωναν και ξαναπλήρωναν τις δόσεις και αποτελέσματα δεν έβλεπαν. Ο Πονηράκης δεν διευκόλυνε καθόλου τα συνεργεία στη δουλειά τους. Θέλοντας να κρατήσει τη θέση του διαχειριστή και μετά την αποκατάσταση της ζημιάς, προσπαθούσε να μην στεναχωρήσει κανέναν: «Μην πειράξετε αυτόν τον τοίχο, μην αφαιρέσετε αυτά τα πλακάκια, μην τρυπήσετε εδώ, μην αλλάξετε χρώμα εκεί...»
 Αλλά τα μεροκάματα πληρώνονταν κάθε μέρα και η πολυκατοικία εξακολουθούσε να είναι έτοιμη να καταρρεύσει.

Τότε ήταν που ανέλαβε δράση ο  κος Παραμύθης. Τους μάζεψε όλους στο καφενείο της γειτονιάς και έβγαλε έναν λόγο, μαγευτικό:
«Αγαπητοί μου συνένοικοι! Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι τον κοινό μας εχθρό. Είναι πλέον φανερό πως ο κος Λαμογιόπουλος και ο κος Πονηράκης έβαλαν φωτιά στα σπίτια μας για να δώσουν την ευκαιρία στα συνεργεία να πλουτίσουν! Και αφού κατέστρεψαν τις περιουσίες σας, τώρα κοιτάζουν να σας στερήσουν και το εισόδημά σας! Δεν θα τους το επιτρέψουμε. Θα φτιάξουμε μόνοι μας τα διαμερίσματά μας!»
Μέσα στα χειροκροτήματα και τις επευφημίες, ακούστηκε η φωνή του κου Πολίτη:
Π: «Εφόσον δεν είμαστε σε θέση να χρηματοδοτήσουμε μόνοι μας τις εργασίες, νομίζω πως, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο διαχειριστής, τα συνεργεία μας είναι απαραίτητα»
ΠΑΡ: « Και βέβαια μπορούμε! Θα μας χρηματοδοτήσουν αυτοί που έχουν τα μεγάλα διαμερίσματα. Κάντε με διαχειριστή και θα δείτε!»
Π: «Μα για τη ζημιά ευθύνονται όλοι. Όλοι δεν ανέχτηκαν τις ατασθαλίες του Λαμογιόπουλου; Όλοι δεν αδιαφόρησαν που δεν είχαμε πυροσβεστήρες; Γιατί να πληρώσουν μόνο οι δυο - τρεις; Εγώ νομίζω πως πρέπει....»

Το ακροατήριο έγινε έξαλλο! «Αυτοί, αυτοί να πληρώσουν» ούρλιαζαν. «Θάνατος στους διαχειριστές». Οι περισσότεροι έδειχναν αποφασισμένοι να αναθέσουν τη δουλειά στον Παραμύθη.

Τις επόμενες μέρες, οι τρεις που είχαν τα μεγάλα διαμερίσματα τα πούλησαν όσο-όσο στους μαστόρους και έφυγαν για άλλη γειτονιά. Οι μάστορες, που ήταν τώρα και δανειστές και ιδιοκτήτες, έγιναν ακόμα πιο απαιτητικοί.
Μέχρι σήμερα, αυτή η πολυκατοικία είναι υπό κατάρρευση. Η μόνη της ελπίδα είναι καταφέρει ο κος Πολίτης να πείσει τους υπόλοιπους πως όλοι έφταιξαν και όλοι μαζί έπρεπε τώρα να πληρώσουν και να σώσουν τις περιουσίες τους. Να τους κάνει να καταλάβουν πως αν αυτοί δεν επέτρεπαν στον κο Λαμογιόπουλο να τους εξαπατήσει, θα υπήρχαν στο κτίριο πυροσβεστήρες και κανένα συνεργείο δεν έρχεται εκεί που δεν χρειάζονται επισκευές.

Από το blog: skepteon

10 πράγματα που δεν πρέπει να πείτε στο παιδί

Μπορεί να έχουν τις καλύτερες προθέσεις ή να μην το σκέφτηκαν καλά, όμως υπάρχουν πράγματα που οι γονείς συχνά λένε στα παιδιά, χωρίς να αντιλαμβάνονται τις επιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσουν. Τι εννοούμε; Ξέρω ότι μπορείς να προσπαθήσεις περισσότερο

Έχετε εκνευριστεί με την κόρη σας, για την οποία ξέρετε ότι μπορεί να καταφέρει πολύ περισσότερα στο σχολείο ή στα ενδιαφέροντά της; Ακόμα κι αν δεν λέτε πράγματα που πραγματικά πληγώνουν τα παιδιά, όπως «είσαι άχρηστη», σχόλια που δείχνουν ότι δεν είστε ικανοποιημένοι με τις προσπάθειές της μπορούν να τα αποκαρδιώσουν και να επιφέρουν εντελώς αντίθετα αποτελέσματα από το κίνητρο που εσείς θέλετε να δώσετε.

Αν το «προσπάθησε περισσότερο» έχει να κάνει με δουλειές ή υποχρεώσεις του παιδιού, να είστε ξεκάθαροι με αυτό που πραγματικά του ζητάτε: «Όταν συμμαζέψεις το δωμάτιό σου, τότε μπορείς να πας να παίξεις». Αν το θέμα έχει να κάνει με το σχολείο, αναγνωρίστε ότι η προσπάθεια που έκανε απέδωσε για να συνεχίσει, π.χ. «είδες πόσο καλύτερα τα πήγες αφιερώνοντας λίγο παραπάνω χρόνο στο διάβασμά σου;».

Κι άλλο γλυκό θα φας;

Εντάξει, μπορεί οι προθέσεις σας να είναι καλές: Δεν θέλετε να παχύνει το παιδί σας. Όμως είναι επικίνδυνο να κάνετε σχόλια με υπονοούμενα για το σώμα του. Αν ανησυχείτε για το τι τρώει το παιδί σας στο σπίτι, φροντίστε να γεμίσετε την κουζίνα και το ψυγείο σας μόνο με υγιεινά τρόφιμα και να τρώτε και εσείς εξίσου σωστά. Έτσι, αν βρεθεί π.χ. σε ένα πάρτι, μία στο τόσο, δεν θα πειράζει να φάει κάτι λιγότερο υγιεινό.

«Πάντα» (κάνεις το τάδε) ή «Ποτέ» (δεν το κάνεις αυτό)

Αναμφίβολα είναι δύσκολο να συγκρατήσετε σχόλια του τύπου «πάντα ξεχνάς να μου τηλεφωνήσεις» ή «ποτέ δεν μαζεύεις τα ρούχα σου», ειδικά όταν έχετε εκνευριστεί με το παιδί. Προσέξτε, όμως, γιατί αυτές οι δύο λέξεις είναι... ναρκοπέδιο, σύμφωνα με τους ειδικούς. Οι φράσεις «πάντα» ή «ποτέ» μπορεί να κολλήσουν στο παιδί για όλη του τη ζωή, κάνοντας το να θεωρεί δεδομένο ότι έτσι είναι (π.χ. ξεχασιάρης ή τσαπατσούλης), με την υπογραφή των γονιών του, και δεν θα αλλάξει. Αντίθετα, προτείνετέ του τρόπους για να αλλάξει, π.χ. «βλέπω ότι ξεχνάς να μου τηλεφωνήσεις όταν γυρνάς από το σχολείο. Θέλεις να σου αφήσω ένα post-it στο τηλέφωνο;»

Δε μπορείς να είσαι όπως ο αδερφός ή η αδερφή σου;

Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέλφια είναι κοινό φαινόμενο και όποιο σχόλιο έχει υπονοούμενα σύγκρισης μπορεί να πυροδοτήσει κόντρες και εκνευρισμό. Αν πείτε, για παράδειγμα, «άκου πόσο ωραία παίζει ο αδερφός σου που εξασκείται στο πιάνο –γιατί δε μπορείς κι εσύ;», είναι σαν να του λέτε ότι το πιάνο είναι «ταλέντο» του αδελφού του και δεν πρόκειται ποτέ να τον φτάσει. Η σύγκριση έχει την ιδιότητα να βάζει τα αδέλφια σε κατηγορίες «ο αθλητικός», «ο έξυπνος» και να τα αποτρέπει να προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι σε αυτό που ο αδελφός ή αδελφή τους εξέχουν. Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε το παιδί σας να γίνεται καλύτερο σε αυτό που το ίδιο θέλει και αποφύγετε τις συγκρίσεις.

«Στο είπα ότι το να το αφήσεις μέχρι τελευταία στιγμή θα είναι λάθος»

Επανειλημμένα προειδοποιήσατε το παιδί σας ότι παίζοντας video game όλο το απόγευμα δεν θα βρει χρόνο να διαβάσει. Και το αποτέλεσμα ήταν, φυσικά, να κοιμηθεί αργά και να γράψει χάλια στο διαγώνισμα της επόμενης ημέρας. Με το να λέτε, όμως, μετά «στο είπα εγώ», του λέτε ουσιαστικά ότι εσείς έχετε πάντα δίκιο και εκείνο πάντα άδικο. Αντίθετα, σε αντίστοιχες περιπτώσεις προτιμήστε να βρείτε μαζί έξυπνους τρόπους για να διαβάσει πιο αποτελεσματικά την επόμενη φορά και τονίστε τα πλεονεκτήματα του να διαβάζει ή του να κάνει αυτά που του προτείνετε.

Είσαι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής!

Μερικές φορές το να τονίζετε πόσο εξέχει το παιδί σας σε μία δραστηριότητα μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνο με το να του επισημαίνετε πόσο πάσχει σε μία άλλη. Γιατί έτσι, μπορεί με την πάροδο των χρόνων να σταματήσει να προσπαθεί για οτιδήποτε άλλο, παρά μόνο για αυτό στο οποίο είναι καλό, από φόβο μήπως δεν γίνει εξίσου καλό. Είναι προτιμότερο να επιβραβεύετε το παιδί σας για την προσπάθειά του, π.χ. «πόσο καλά έπαιξες σήμερα!»

Μην ανησυχείς, μια χαρά θα είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο

Το κακό δεν είναι ότι προσπαθείτε να το καθησυχάσετε, αλλά ότι λέγοντας «μην ανησυχείς», ουσιαστικά μειώνετε τα αισθήματά του. Με τη φράση αυτή, δηλαδή, το κάνετε να ανησυχεί που ανησυχεί ή να πιστεύει ότι έκανε εσάς να ανησυχείτε, ότι ανησυχεί. Το ίδιο ισχύει και για το «μην κλαις» και «μη νευριάζεις». Αντίθετα, μπορείτε να πείτε «βλέπω ότι ανησυχείς. Θέλεις να μου πεις τι ακριβώς είναι αυτό που σε προβληματίζει για να το συζητήσουμε;»

Γιατί έτσι λέω!

Όλοι οι γονείς το έχουν έστω μια φορά πει, όταν δεν είχαν χρόνο να εξηγήσουν γιατί π.χ. το παιδί πρέπει να κλείσει τον υπολογιστή και να ετοιμαστεί για το ραντεβού με τον οδοντίατρο. Η φράση αυτή βάζει όλο τον έλεγχο στα χέρια των γονιών και απορρίπτει κάθε έννοια αυτονομίας και ικανότητας να καταφέρει το παιδί κάτι μόνο του. Επίσης, αποτρέπει κάθε ευκαιρία να μάθει κάτι το παιδί από τον σκοπό για τον οποίον τα καλείτε. Αντίθετα, πείτε κάτι του στιλ «ξέρω ότι προτιμάς να παίζεις στο κομπιούτερ όλη την ημέρα, όμως σήμερα που έχω ρεπό είναι ευκαιρία να πάμε στον οδοντίατρο και να ξεμπερδεύεις με αυτό το σφράγισμα».

Θα προτιμούσα να μην κάνεις παρέα με αυτή την κοπέλα –δε μου αρέσει καθόλου

Πολλοί γονείς δεν συμπαθούν φίλους των παιδιών τους και έχουν τους λόγους τους. Όμως την ώρα που το λέτε αυτό στο παιδί, με τέτοιον τρόπο, ο φίλος γίνεται αυτόματα πιο ελκυστικός. Καταρχήν, σκεφτείτε μόνοι σας τι είναι αυτό που δεν σας αρέσει στη φίλη ή τον φίλο του παιδιού σας: Είναι απλά «η φάτσα του» ή μπορεί κάπως να κάνει κακό στο παιδί σας. Αν είναι το δεύτερο, διαπιστώστε το με συγκεκριμένες ερωτήσεις προς το παιδί σας, π.χ. «Τι σου αρέσει όταν κάνεις παρέα με τον τάδε; Τι κάνετε μαζί;» Πιθανώς έτσι να οδηγηθείτε σε εποικοδομητική συζήτηση και κάποιος από τους δύο αλλάξει μυαλά.

Δεν γίνεται έτσι! Άσε με να το κάνω εγώ!

Ζητήσατε από το παιδί να ανακατέψει τη σούπα, να διπλώσει τις πετσέτες, να πλύνει το αυτοκίνητο και δεν το έκανε τόσο καλά όσο το κάνετε εσείς. Ανάλογα με το πόσο τελειομανείς είστε, μπορεί να σας είναι δύσκολο να συγκρατήσετε τέτοια σχόλια. Με τον τρόπο αυτό, όμως, το παιδί δεν θα μάθει ποτέ να κάνει κάτι σωστά και να προσπαθήσει από μόνο του για κάτι που δεν θα του ζητήσετε. Αν δεν αντέχετε ένα αυτοκίνητο που δεν είναι τέλεια πλυμένο είτε μην το ζητάτε είτε δείξτε του με ωραίο τρόπο πώς να το κάνει και αφήστε το να προσπαθήσει ξανά.

Πηγή: womanstoday.gr 

10 προϊόντα που δεν μπορούν να ανακυκλωθούν

Είτε ανακυκλώνεται είτε όχι, εμπειρικά ή από όσα έχετε ακούσει, γνωρίζετε σίγουρα ποια είναι τα υλικά τα οποία μπορούμε να ανακυκλώσουμε. Υπάρχουν όμως, αντικείμενα τα οποία αν και φαινομενικά προέρχονται από ανακυκλώσιμα υλικά δεν ανακυκλώνονται και πρέπει να τα τοποθετούμε στους συμβατικούς κάδους σκουπιδιών. Τοποθετώντας τα αντίθετα στους μπλε κάδους θα είναι χειρότερο για το περιβάλλον από το να μην ανακυκλωθούν καθόλου. Ας δούμε ποιά είναι τα πράγματα αυτά

1) Κουτιά από πίτσα. Πρόκειται για ένα κουτί από χαρτόνι. Φαινομενικά λοιπόν είναι ανακυκλώσιμο. Αυτό που το καθιστά όμως μη ανακυκλώσιμο είναι πως μπορεί να έχει υπολείμματα τροφών καθώς και λίπη. Αντίστοιχες περιπτώσεις σε πλαστικά μπουκάλια ή αλουμινένια κουτιά μπορούν να απομακρυνθούν με ένα ξέπλυμα. Όμως κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να συμβεί με τις συσκευασίες αυτές. Πετώντας ένα τέτοιο αντικείμενο εμποτισμένο με λάδι, θα προκαλέσει μια μάζα λάσπης στη διαδικασία της ανακύκλωσης.

2) Βρεγμένο χαρτί. Οι ίνες του χαρτιού συρρικνώνονται όταν βρέχονται. Αυτό τις καθιστά λιγότερο χρήσιμες στη διαδικασία με συνέπεια να μην επιλέγονται από τα μηχανήματα ανακύκλωσης για συλλογή και  επεξεργασία.

3) Καπάκια από πλαστικά μπουκάλια.  Τα πλαστικά καπάκια θεωρούνται λιγότερο πολύτιμα στην αγορά, έτσι οι περισσότεροι φορείς ανακύκλωσης δεν τα δέχονται. Για το λόγο αυτό συνήθως πετάμε τα πλαστικά μπουκάλια στους κάδους ανακύκλωσης αφού βγάλουμε το καπάκι.

4) Κουτιά χυμών. Ελέγξτε αν το κουτί από το χυμό σας έχει υποστεί ειδική επεξεργασία για ανακύκλωση. Εάν όχι, πρέπει να το ρίξετε σε συμβατικό κάδο. Η πλαστική επικάλυψη για ένα μεγάλο μέρος του χαρτονιού τα καθιστά ακατάλληλα για ανακύκλωση.

5) Πλαστικές σακούλες. Όταν οι κάδοι ανακύκλωσης δεν είναι αυτόματου διαχωρισμού οι εργαζόμενοι δεν είναι δυνατόν να ανοίγουν τις πλαστικές σακούλες για να δουν τι περιέχουν. Δεν είναι καθόλου αποτελεσματικό και ταυτόχρονα είναι επικίνδυνο. Για το λόγο αυτό τις πετούν απλά στα σκουπίδια.

6) Αφρολέξ. Πρόκειται για προϊόν πετρελαίου και ιδιαίτερα εύφλεκτο. Θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνο για τα περισσότερα κέντρα ανακύκλωσης.

7) Σιδερένιες κρεμάστρες. Τα περισσότερα κέντρα ανακύκλωσης δεν ανακυκλώνουν το σύρμα. Παρόλα αυτά οι ειδικοί αναφέρουν πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά από κάποιο τοπικό καθαριστήριο ή να χρησιμοποιηθούν για εκμετάλλευση από κάποιο έμπορο μετάλλων.

8) Χαρτοπετσέτες. Τα υπολείμματα που μπορεί να έχουν μετά τη χρήση τους από τρόφιμα ή οτιδήποτε άλλο τις καθιστούν ανώφελες για ανακύκλωση. Αντί αυτών προτιμήστε μαντήλια και χαρτομάντιλα.

9) Κεραμικά. Πολλοί θα πίστευαν πως μια παλιά κούπα του καφέ μπορεί να ανακυκλωθεί. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει καθώς το υλικό από το οποίο κατασκευάζεται δεν ανακυκλώνεται εύκολα μαζί με το γυαλί. Προτιμήστε για το να τη χρησιμοποιήσετε εναλλακτικά αν δεν τη χρειάζεστε ως βάση ή γλάστρα για κάποιο φυτό.

10) Έντονα βαμμένα χαρτιά. Όταν ανακυκλώνεται το χαρτί του παρέχεται έντονη θερμότητα. Έτσι οτιδήποτε έχει έντονο χημικό χρώμα λειτουργεί ως καταλύτης και δεν παρέχει το καλύτερο αποτέλεσμα στην όλη διαδικασία. Συνεπώς πολλά εργοστάσια χαρτιού δεν θα έχουν την ανάλογη απόδοση από την ανακύκλωση με τέτοιου είδους χαρτιά.

πηγή:flowmagazine.gr, 26ecopages.blogspot.co.uk

Σκηνοθετημένοι εμπρησμοί και κλοπές λόγω κρίσης

«.... Αλλος σκηνοθετεί πυρκαγιές και κλοπές στα σπίτια, στα καταστήματά του ή στα οχήματά του. Αλλος συνεργάζεται με κακοποιούς για να δώσει αληθοφάνεια στα ανύπαρκτα περιστατικά. Και όλοι στοχεύουν στα ασφάλιστρα ή σε άλλου είδους αποζημιώσεις».

Σε αναφορά αξιωματικού  της ΕΛ.ΑΣ. που παρακολουθεί μαζί με ερευνητές ασφαλιστικών εταιρειών την αύξηση σκηνοθετημένων «εγκληματικών ενεργειών», όπως τα δεκάδες ψεύτικα τροχαία (που δημοσιοποίησε πρόσφατα «Το Βήμα») καταγράφεται ως συνήθης απάτη  η δήλωση «εμπρησμού» ή «κλοπής» κυρίως τζιπ ή πολυτελών οχημάτων:  «ιδιοκτήτες πολυτελών αυτοκινήτων κρύβουν τα αυτοκίνητά  με κουκούλες σε δασικές περιοχές, σε δημόσια γκαράζ ή σε σπίτια φίλων και ύστερα δηλώνουν  κλοπή. Πολλοί μέσω κάποιων υπαλλήλων σε μικρά συνεργεία δικτυώνονται με ιδιώτες και κακοποιούς που αναλαμβάνουν την εξαφάνιση, την μεταπώληση ή το κάψιμο των ακριβών οχημάτων. Στην περίπτωση εμπρησμού υπάρχει άμεση αποζημίωση ενώ σε δήλωση κλοπής η αποζημίωση καταβάλλεται ύστερα από τρεις μήνες. Τις προάλλες βρήκαμε καμένο τζιπ αξίας 70.000 ευρώ στον Ασπρόπυργο, το οποίο είχε δηλωθεί ότι εκλάπη. Ομως από έρευνα που κάναμε ο ιδιοκτήτης του είχε πουλήσει πρώτα ο ίδιος το ραδιοκασετόφωνο, τον ηλεκτρονικό "εγκέφαλο" και τα καθίσματα του τζιπ και ύστερα είχε αναθέσει σε τρίτους τον εμπρησμό του. Ανακαλύψαμε τις μεθοδεύσεις του, έπειτα από πολυήμερη παρακολούθησή του με τη βοήθεια ντετέκτιβ. Επιπλέον πολλά από τα κλεμμένα αυτοκίνητα, ύστερα από συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες τους, πωλούνται σε γειτονικές χώρες».

Της «έκλεψαν» πέντε αυτοκίνητα

Χαρακτηριστική η περίπτωση μιας 50χρονης που έχει δηλώσει, ότι της έχουν κλέψει και τα πέντε αυτοκίνητα που είχε διαδοχικά. Οπως λένε αξιωματούχοι, «για όλες τις κλοπές έχει πάντα πειστικά στοιχεία για το πού ήταν τα ΙΧ και πώς της εκλάπησαν. Παρ' ότι είναι προφανές πως πρόκειται για απάτη, η βοήθεια των συνεργών της είναι καθοριστική και είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδείξουμε ότι σκηνοθετεί τα συμβάντα».

Λόγω κρίσης ολοένα περισσότεροι ιδιοκτήτες ΙΧ δηλώνουν κλοπή των οχημάτων τους όταν σε αυτά έχουν προκληθεί σοβαρές ζημιές από τροχαία ατυχήματα που δεν καλύπτονται ασφαλιστικά - πτώσεις σε κολόνες, σε χαντάκια κ.ά. προκειμένου να αποζημιωθούν.

Μερικοί για να αποδείξουν ότι τα «στραπατσαρισμένα» οχήματά τους ήταν προ της κλοπής σε κίνηση και χωρίς ζημιές συνεννοούνται με γνωστούς τους τροχονόμους για να τους κόβουν κλήσεις για διαφόρου τύπου παραβάσεις. Οι κλήσεις αποτελούν τεκμήριο ότι «μέχρι την κλοπή όλα ήσαν κανονικά και το ΙΧ κυκλοφορούσε δίχως πρόβλημα».

Πυρκαγιές με οσμή απάτης

Αύξηση παρουσιάζεται και στις περιπτώσεις «δυσεξήγητων» πυρκαγιών σε εμπορικές επιχειρήσεις. Ενδεικτική είναι η περίπτωση φωτιάς που εκδηλώθηκε σε εστιατόριο στου Ψυρρή που είχε αποδοθεί αρχικά σε ενέργεια κακοποιών.

Στην πορεία διαπιστώθηκε ότι την ώρα της μεταμεσονύκτιας εμπρηστικής επιδρομής οι κλειδαριές του καταστήματος ήταν ανοικτές. Λίγες μέρες νωρίτερα η ασφαλιστική εταιρεία είχε αναφέρει στους ιδιοκτήτες του καταστήματος ότι λόγω προβληματικής λειτουργίας του δεν θα ανανέωνε ύστερα από λίγες εβδομάδες την ασφαλιστική  κάλυψη σε περίπτωση φωτιάς. Και οι πύρινες φλόγες -περιέργως κατά τους ερευνητές- πρόλαβαν την ασφαλιστική μεταβολή.

Αντίστοιχα, σε περίπτωση πυρκαγιάς σε μεγάλη εταιρεία επίπλων που αποδόθηκε αρχικά σε «τυχαίο συμβάν», από την έρευνα αναδείχθηκε ότι άγνωστοι μπήκαν μέσα στο κατάστημα και το πυρπόλησαν με στουπιά βενζίνης σε επιλεγμένα σημεία.

Ύποπτες αναφορές έχουν υπάρξει ύστερα και από καταγγελίες για κλοπές και διαρρήξεις σε κατοικίες. Όπως αναφέρουν αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ., «είτε πρόκειται για ασαφείς καταγγελίες ή εκ των υστέρων τα θύματα μεγεθύνουν υπερβολικά τη λίστα των κλαπέντων αντικειμένων. Κάποιοι είχαν καταγγείλει ότι οι κακοποιοί τούς είχαν κλέψει οικιακές συσκευές όταν εκ των υστέρων διαπιστώθηκε ότι τους είχαν αρπάξει 300-500 ευρώ και μόνο. Η κατάσταση επιτείνεται μετά τις διαρρήξεις που σημειώθηκαν σε αποθήκες πολυκατοικιών. Τα περισσότερα θύματα δηλώνουν ό,τι θέλουν ως κλοπιμαία. Κάποιος κάτοικος διαμερίσματος στο κέντρο της Αθήνας κατήγγειλε ότι ο διαρρήκτης του έκλεψε 7 τόνους λάδι που είχε στο υπόγειό του και ζητούσε αντίστοιχη αποζημίωση». 

 

Πηγή: www.tovima.gr 

Ο καφές αυξάνει τις επιδόσεις στα σπορ

Η κατανάλωση με μέτρο εξασφαλίζει τα θετικά οφέλη της καφεΐνης

Ο καφές μπορεί να αποτελεί ένα από τα αγαπημένα ροφήματα της καθημερινότητάς μας, κυρίως λόγω της διεγερτικής του δράσης και της σύνδεσής του με την ανεβασμένη διάθεση. Ωστόσο, φαίνεται να αποτελεί κι ένα σημαντικό ρόφημα που αγαπά ο αθλητισμός! Γιατί ;Η περιεκτικότητα του καφέ σε καφεΐνη αποτελεί τον κύριο λόγο που τον μετατρέπει σε ένα από τα πιο δημοφιλή ροφήματα και ανάμεσα σε άτομα που γυμνάζονται εντατικά, καθώς φαίνεται πως 2 κούπες ή 2 ποτήρια καφέ είναι αρκετά για να αποδώσουν τα σημαντικά οφέλη της καφεΐνης στην αθλητική τους απόδοση.

Αναλυτικότερα, η καφεΐνη, την οποία συναντούμε και σε άλλα τρόφιμα και ροφήματα πέρα από τον καφέ όπως το τσάι, η σοκολάτα και τα αναψυκτικά τύπου κόλα, έχει διαπιστωθεί από έρευνες πως εμφανίζει πολλές και διαφορετικές ωφέλιμες δράσεις στους αθλητές. Σύμφωνα με αυτές, η καφεΐνη φαίνεται να επιδρά στην αθλητική απόδοση αυξάνοντας την αντοχή κατά τη διάρκεια της άσκησης, επομένως και την ευκολία της, ανάλογα πάντα με το είδος και τη διάρκειά της. Παράλληλα, έρευνες έχουν δείξει πως η επίδραση της καφεΐνης στους αθλητές σχετίζεται και με τη διεγερτική της ικανότητα και τη θετική επίδρασή της στη σκέψη και τη μνήμη, ενώ, ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως τα οφέλη της φαίνεται να είναι αισθητά κυρίως σε αερόβιες δραστηριότητες και ασκήσεις αντοχής με μεγάλη διάρκεια όπως το ποδήλατο, το τρέξιμο και το σκι αντοχής ή σε βραχυπρόθεσμες (πολύ μικρής διάρκειας) αναερόβιες ασκήσεις πολύ μεγάλης έντασης και σε ομαδικά σπορ π.χ. το ποδόσφαιρο.

Αν και ο μηχανισμός δράσης της καφεΐνης στην αθλητική απόδοση δεν είναι ξεκάθαρος, φαίνεται να σχετίζεται με την επίδρασή της στο φλοιό του εγκεφάλου αλλά και στην ενεργοποίηση της οξείδωσης των λιπαρών οξέων από τους μύες. Η δράση της καφεΐνης, επίσης, στην αθλητική απόδοση διαφέρει από άτομο σε άτομο και φαίνεται να είναι επαρκής ακόμη και σε μικρές ποσότητες (1-3 mg/kg σωματικού βάρους), ενώ η αύξηση της πρόσληψης πάνω από 3mg/kg ΣΒ δεν φαίνεται να εμφανίζει περαιτέρω αύξηση της δράσης της. Αυτός είναι και ο λόγος που η κατανάλωσή της πρέπει να γίνεται με μέτρο ώστε να εξασφαλίζονται μόνο τα θετικά της οφέλη. Ξεκινώντας λοιπόν την προπόνηση φροντίστε να είστε ήδη ενυδατωμένοι, ενώ ένα με δύο φλιτζάνια καφέ μοιρασμένα κατά τη διάρκειά της είναι αρκετά για να αποκομίσετε τα θετικά οφέλη της καφεΐνης μέσα από ένα φυσικό ρόφημα το οποίο παράλληλα σας παρέχει και άλλα πολύτιμα συστατικά όπως είναι τα αντιοξειδωτικά, χωρίς να σας φορτώνει με θερμίδες.

newsbeast.gr